Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Η γενικευμένη απάθεια της κοινωνίας μας και η άνοδος των τυχάρπαστων

Λάβαμε και δημοσιεύουμε.



Του Γιάννη Καννή*
Στο “αρχιπέλαγος” της παγκοσμιοποίησης η χώρα μας, είναι άλλωστε παγκοίνως γνωστό, ότι “αρμενίζει” χωρίς αξιόλογο παραγωγικό ιστό, ανοργάνωτη κοινωνία και μια Δημόσια Διοίκηση με τεράστιες αδυναμίες διαχρονικά. Αποκλείονται συνεχώς οι ικανοί και ειδικοί στη διαχείριση του κράτους. Ένα κράτος που χαρακτηρίζεται πελατειακό και ως τέτοιο παράγει ανάλογα αποτελέσματα. Δυστυχώς για τους πολίτες αυτό το κράτος διεκδικείται κάθε φορά απ’ τα κόμματά μας ως λάφυρο. Η κατάρτιση ενός Εθνικού Αναπτυξιακού Σχεδίου καταλήγει πάντοτε σε ευσεβή πόθο. Στο “αρχιπέλαγος” λοιπόν αυτό, ο οικονομικός ανταγωνισμός γίνεται όλο και πιο αδυσώπητος. Ήδη μετά το Brexit και το «Πρώτα η Αμερική» πιθανότατα να επικρατήσει το «Ο σώζων ευατόν σωθήτω». Και όσο οι φιλελεύθερες δυτικές ελίτ αδυνατούν να διαχειριστούν την παγκοσμιοποίηση προς όφελος όλο και περισσοτέρων, τόσο οι σειρήνες του λαϊκισμού θα ηχούν ασταμάτητα και πιο εκκωφαντικά… με ολέθριες συνέπειες! Ευτυχώς αντέχει ακόμη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως λαός, έχουμε το “προνόμιο” να ανοίγουμε με το παραμικρό αντιπαραθέσεις μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος με αποτέλεσμα να χάνουμε… το μέλλον! Η έλλειψη Εθνικού Αναπτυξιακού Σχεδίου, όπως προαναφέραμε, οδηγεί σε πλήρη σύγχυση κάθε φορά που επιχειρείται ανάλογη συζήτηση. Άλλοι βλέπουν την ιδιωτική επιχείρηση σαν άγρια τίγρη που πρέπει να θανατωθεί! Άλλοι σαν αγελάδα που πρέπει να την αρμέγουν ασταμάτητα! Και άλλοι αρκετοί και επίμονοι, τη βλέπουν όπως πρέπει να τη βλέπουμε, δηλαδή σαν δυνατό άλογο που θα τραβάει την πολύ βαριά άμαξα, στην περίπτωσή μας (κράτος)!! Χρησιμοποιούμε ρήσεις του Ουίνστον Τσώρτσιλ πριν από 70 χρόνια, λόγω επικαιρότητος (προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες η βιογραφική ταινία «Πιο σκοτεινή ώρα»). Οι επισημάνσεις αυτές μας ταιριάζουν σήμερα απολύτως! Σ’ αυτό επομένως το πλαίσιο η κοινωνία μας, το πλήθος δηλ. των πολιτών (ο Δήμος μας) δεν πρέπει να περιμένει πολλά απ’ το κράτος. Η συνεχώς συρρικνούμενη τοπική μας οικονομία θα πρέπει να προσανατολιστεί επιθετικά σε νέο εισόδημα. Η διεκδίκηση του ζωτικού μας χώρου και των πλουτοπαραγωγικών πηγών του, αποτελεί βασική προϋπόθεση! Προσηλωμένοι αυστηρά στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα της περιοχής μας. Η παρακμή της περιοχής μας είναι έκδηλη και σαφώς αντιληπτή σ’ όλα τα επίπεδα (οικονομική καχεξία, πολιτισμός, φυγή νέων ανθρώπων) μέσα στη φτωχότερη Περιφέρεια της χώρας.
Υπάρχει λύση και είναι μία: Επανενεργοποίηση της κοινωνίας!!    Η απάθεια διευκολύνει τυχάρπαστους και ιδιοτελείς που προκαλούν ζημία και οπισθοδρόμηση. Βιώνουμε μια θλιβερή, ούτε καν τοπική, συνοικιακή θα λέγαμε, γραφειοκρατία που προωθεί μικροσυμφέροντα ημετέρων. Ασελγεί στο Δημόσιο χώρο, διασπαθίζει το δημοτικό χρήμα (κατάτμηση έργων…)  δεν το υπερασπίζεται όπως θα ’πρεπε, έναντι “περιέργων” διεκδικήσεων, σπεύδει προθύμως σε εκταμιεύσεις και προσβάλει την αισθητική μας! Η απάθεια αναδεικνύει άτομα παντελώς ανίκανα, αποτυχημένα, που προσπαθούν να ρεφάρουν… Κάποτε τα Δημόσια αξιώματα αποτελούσαν υψίστη τιμή και η ενασχόληση με τα κοινά ήταν προσφορά, σήμερα αποσκοπεί σε πολυτελή βιοπορισμό. Κατά τον Ισοκράτη: «Εκ των κοινών επιμελειών απαλλάττου μη πλουσιώτερος, αλλ’ ενδοξώτερος». Η διαχείριση έστω, της Ιεράς Πόλεώς μας, είναι… πολύ μεγάλο πράγμα!! Η απάθεια – αποχή (κάπου στο 40%) των πολιτών είναι ένα ζήτημα αρκετά πολύπλοκο. Από πολλούς στοχαστές αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην αφθονία (καταναλωτισμός) που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε άτομα “ιδιωτικοποιημένα”, σε ιδιώτες! Η «ιδιωτική σφαίρα» μπορεί να είναι βολική αλλά εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους. Αφήνουν οι πολλοί τις τύχες τους στους λίγους, στον «πάσα ένα» και αυτό αποδεικνύεται πάντοτε ολέθριο! Ο “βολεμένος” το πληρώνει εν τέλει πολύ ακριβά. Το ουσιώδες βεβαίως είναι η κρίση των αξιών, εκείνων δηλαδή που διασφαλίζουν τη συνοχή των ατόμων. Την κρίση των συγχρόνων κοινωνιών, δεν εξαιρείται η δική μας, την έχει επιτείνει και η έλλειψη ενός νέου Μοντέλου – Νοήματος ζωής.  Είναι όμως απαράδεκτο και συνάμα καταστροφικό να ποδηγετείται σήμερα η κοινωνία μας, από μειοψηφίες ιδιοτελών. Μόνο μια αυτόνομη κοινωνία (που σέβεται Νόμους και Κανονισμούς) μπορεί να θέτει στόχους. Να βοηθά τα μέλη της να αναπτύξουν τις ικανότητές τους, να μάθουν να σέβονται τους άλλους, το Δημόσιο Χώρο, την Δημόσια Περιουσία και κατ’ επέκταση τη φύση, ώστε να γίνουν όσο το δυνατόν πιο δημιουργικά. Είναι επιτακτική ανάγκη, σήμερα περισσότερο από ποτέ, να λειτουργήσουμε ως πολή-τες για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο στην περιοχή μας. Να θέσουμε τέλος στη φυγή του ανθρώπινου δυναμικού μας και ει δυνατόν να το επαναφέρουμε δημιουργώντας τις ανάλογες συνθήκες. Να εργαστούμε, γιατί όχι, με απώτερο σκοπό για τη δημιουργία μιας νέας αστικής τάξεως που θα “κρατήσει” τον τόπο.  Για όσους αντιλαμβάνονται, ο εποικισμός έχει ήδη αρχίσει … Ο κίνδυνος να καταλήξουμε σε μια ασήμαντη μειοψηφία είναι ένα σοβαρό ενδεχόμενο. Είμαστε αρκετοί και αποφασισμένοι για αποτελεσματική Πολιτική Δράση. Καταθέτουμε βάσιμες αγωνίες και αποδείξαμε ότι δεν διστάζουμε… Ειδικά σ’ ότι αφορά το Δημόσιο Συμφέρον.

* Ο Γιάννης Καννής είναι πρώην πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Μεσολογγίου, μέλος του forum πολιτών Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου και μέλος του Εποπτικού Συμβουλιου του Α.Σ Μεσολογγίου-Ναυπακτίας.                 
Διαβάστε περισσότερα »...

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Επιστολή

Λάβαμε και δημοσιεύουμε 
Επιστολή του πρ. Πρόεδρου της Βουλής των Ελλήνων
κου Απόστολου Χρ. Κακλαμάνη

Αθήνα 31-1-2018

Φίλες και φίλοι,

Καλή χρονιά!
Μαζί με την καθιερωμένη και αισιόδοξη αυτή ευχή για τον καινούριο χρόνο, εύχομαι, επίσης, σε όλες και όλους σας υγεία και το κουράγιο, που σήμερα χρειαζόμαστε, λιγότερο ή περισσότερο, όλοι μας.

Με την πρώτη αυτή, στην αρχή του 2018, ηλεκτρονική επιστολή μου, συνεχίζω κι εφέτος, να επικοινωνώ μαζί σας, παλαιούς και νέους φίλους και γνωστούς μου, ενημερώνοντάς σας για διάφορες εξελίξεις, καθώς και για τις απόψεις μου γι’ αυτές που, ίσως, σας ενδιαφέρουν.
Σε κάθε περίπτωση, ενδιαφέρουν εμένα οι δικές σας απόψεις και τα  θετικά ή αρνητικά σχόλιά σας. Το ίδιο ισχύει, για τα σχόλια και παρατηρήσεις που δέχομαι από αναγνώστες άρθρων και δηλώσεών μου, καθώς και πληροφοριών ή σχολίων που αναρτώ στο facebook, στη σελίδα Δημοκρατικοί Ενεργοί Πολίτες.
Φίλες και φίλοι,
Ήδη, από τις  πρώτες ημέρες της νέας χρονιάς, οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις που σημειώνονται, αναφέρονται σε
πολύ σοβαρά ζητήματα και σε αποφάσεις, καθοριστικές για το άμεσο και απώτερο μέλλον της χώρας και του λαού μας.
Πρώτο και κορυφαίο, είναι το ζήτημα της Οικονομίας. Εφέτος, τον Αύγουστο, «δεν τελειώνει το πρόγραμμα», ούτε «βγαίνουμε από το 3ο μνημόνιο», όπως ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός, κ. Τσίπρας. Απλώς σταματά η χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων και μέτρων που έχουν συμφωνηθεί με το 3ο μνημόνιο. Όλα αυτά, όμως και όσα πρόσθετα έχουν περάσει με νόμους, όπως ο τελευταίος με 1531 σελίδες και 399 άρθρα, θα εφαρμοστούν υπό την εποπτεία των «θεσμών» (Τρόικας) και μάλιστα, ενισχυμένη. Επειδή η κυβέρνηση ετοιμάζει «πανηγύρι» και με πρώτο τον κ. Τσίπρα, πηγαίνοντας προς τις εκλογές –ίσως εντός του 2018- θα υπόσχεται παροχές (ως κοινωνική, δήθεν πολιτική), υπάρχει ο κίνδυνος να πάθουμε ό,τι και το 2010. Δηλαδή, οι διεθνείς χρηματαγορές στις οποίες θ’ αρχίσουμε από την επομένη εβδομάδα να πουλάμε δοκιμαστικά τα ομόλογά μας, να ζητούν υψηλά επιτόκια – μέχρι τώρα οι «τοκογλύφοι»(!) δανειστές -εταίροι στην ΟΝΕ, μας δανείζουν με 1% - κι αργότερα να μην τα αγοράζουν, όπως πάθαμε το 2010. Τότε, καταφύγαμε για δάνεια στους εταίρους μας και τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια ψήφιζαν να μας δοθούν. Τώρα αρνούνται, γιατί και οι πολίτες-ψηφοφόροι τους «βαρέθηκαν» να φορολογούνται για δάνεια στην Ελλάδα κι εμείς να τους βρίζουμε από πάνω!
Η κυβέρνηση πρέπει να ζητήσει την προβλεπόμενη για την περίπτωσή μας προληπτική γραμμή πίστωσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σταθερότητας για να στηριχτούμε, αν συναντήσουμε δυσκολίες, ακόμα και εκβιασμούς για πολύ υψηλά επιτόκια ή και αποκλεισμό των  ελληνικών ομολόγων από τις αγορές. Τον κίνδυνο αυτό επισήμανε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Χουλιαράκης. Ο κ. Χουλιαράκης, μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου «Κατανοώντας την ελληνική κρίση», προ 10ημέρου (18/1), αφού τόνισε ότι «δεν έφεραν τα προγράμματα (μνημόνια) την κρίση», αλλά αντιθέτως «χωρίς αυτά η χρεοκοπία θα ήταν σίγουρη, η δημοσιονομική προσαρμογή (τα μέτρα) πιο βίαιη  και η έξοδος από το ευρώ βέβαιη», τάχτηκε, υπέρ της ενισχυμένης εποπτείας (από τους «θεσμούς») της χώρας μας και μετά το 3ο μνημόνιο, γιατί «υπάρχει κίνδυνος να επιστρέψουμε στις παλιές συνήθειες». Και ο «νοών νοείτω».
Αυτή είναι η αλήθεια που πρέπει να λάβουμε υπόψη ΟΛΟΙ μας. Λαός και κόμματα. Πρωτίστως δε, ο κ. Τσίπρας και όσοι έστησαν το 2010 το περίφημο «αντιμνημονιακό μέτωπο» (Σαμαράς (ΝΔ), Καμμένος (ΑΝΕΛ)) και όσοι άλλοι έκαναν «πολιτική καριέρα», εξαπατώντας τους απλούς πολίτες και υπονομεύοντας την προσπάθεια της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των 155 βουλευτών του,που «δεν το βάλαμε στα πόδια», να αποτρέψουμε την επερχόμενη κατάρρευση της χώρας. Εξαπάτησαν τους πολίτες, αγανακτισμένους και μη, καταγγέλλοντας το 1ο μνημόνιο και εμάς σαν «γερμανοτσολιάδες»,για να έρθουν αυτοί στην εξουσία και να φέρουν ΔΥΟ πιο σκληρά μνημόνια και παράταση της κρίσης για άλλα 6 χρόνια, αντί των 2-3 που χρειαζόμασταν, όπως η Κύπρος, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.
Συμπέρασμα: Η κυβέρνηση θα καταρτίσει και θα εφαρμόσει ένα δικό της πρόγραμμα, σε συνεργασία με τους «θεσμούς» (την Τρόικα που «ξεχάσαμε» και το ΔΝΤ), για όλα όσα έχουμε δεσμευτεί και για να τα εφαρμόσουμε υπό την εποπτεία τους και, μάλιστα, ενισχυμένη. Πολύ πιο δύσκολα, γιατί η ανοχή του λαού μας έχει, σχεδόν, εξαντληθεί. Έστω και αργά, απαιτείται ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ και ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ στην κορυφή, πριν εκραγεί η βάση, με ό,τι αυτό θα συνεπάγεται…
Αν κάποιοι αυτό θέλουν, πρέπει να απομονωθούν!..


Φίλες και φίλοι,
Ξαφνικά, απωθώντας στο περιθώριο το μέγα πρόβλημα της Οικονομίας, δηλαδή της επιβίωσής μας με ελπίδα και κοινωνική συνοχή για το αύριο και, ενώ είναι γνωστή η κατάσταση στο εσωτερικό μέτωπο της χώρας, έρχονται να προστεθούν και μάλιστα με αξίωση να προταχθούν, ζητήματα σοβαρά μεν, αλλά τα οποία, νομίζω ότι, ίσως, σκόπιμα ανοίγουν τώρα, σ’ όλη σχεδόν, την έκταση του εξωτερικού μας μετώπου. Πρώτο και «πιεστικό», το «Μακεδονικό». Οι Αμερικανοί επιμένουν να ενταχθεί τώρα στο ΝΑΤΟ η FYROM-ΠΓΔΜ, για να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και  οι εκεί Αμερικανικές βάσεις. Αλλά και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας επιθυμούν την έναρξη των διαδικασιών ένταξης στην ΕΕ της FYROM. Το «Μακεδονικό» χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές στο παρελθόν, ως όχημα διχαστικής στρατηγικής και από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Δυστυχώς, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, αντί να διαπραγματευτεί αθόρυβα, όπως κάνει η κυβέρνηση των Σκοπίων και να επωφεληθεί της ανάγκης που έχουν τα Σκόπια να μπουν κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., χρησιμοποιεί το σοβαρό αυτό πρόβλημα, που δεν αφορά τόσο και μόνο το όνομα, αλλά τον αλυτρωτισμό που καλλιεργούν εκεί, σαν «προστάτες» ανύπαρκτης «μακεδονικής μειονότητας» στη Β. Ελλάδα και ισχυριζόμενοι ότι αποτελούν το «Μακεδονικό» έθνος, μιλούν τη «Μακεδονική» γλώσσα, έχουν «Μακεδονική» Αρχιεπισκοπή κ.ο.κ.
Είναι φανερό ότι ο κ. Τσίπρας, όπως έκανε πάντα, «μπλοφάροντας» και ψευδόμενος προς πάσα κατεύθυνση, στους μεν Αμερικανούς και Ευρωπαίους παριστάνει ότι «προωθεί» λύση στο πρόβλημα, κάτι που γνωρίζει ότι με τις αξιώσεις των Σκοπιανών δεν μπορεί να υπάρξει και, από την άλλη «πέταξε» το πρόβλημα εδώ και δυο μήνες στο εσωτερικό της χώρας μας, για να αποπροσανατολίσει το λαό από τα προβλήματά του και να προκαλέσει τη συσπείρωση, όχι μόνο των ακροδεξιών και δεξιών «υπερπατριωτών», αλλά και όλων των συντηρητικών ή προοδευτικών Ελλήνων, που παίρνουν μέρος στα συλλαλητήρια. Ταυτόχρονα, προσπαθεί με την ανοχή που καλλιεργεί στους «μπαχαλάκηδες» που παριστάνουν τους αναρχικούς (Ρουβίκωνες κ.ά.) να δημιουργήσει συνθήκες βαθιάς πόλωσης, σπρώχνοντας, όπως έκανε στο παρελθόν η Δεξιά, τους Έλληνες να πάνε με τη «μία ή την άλλη πλευρά».
Αυτή την ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ γραμμή της Στρατηγικής του Διχασμού, που τόσο ακριβά έχει πληρώσει διαχρονικά η πατρίδα μας στο παρελθόν και στις μέρες μας το 2010-11, υπηρετεί δυστυχώς, η κυβέρνηση, δηλαδή ο κ. Τσίπρας και το Ιερατείο του ΣΥΡΙΖΑ. Είτε λυθεί, λοιπόν, είτε όχι, το πρόβλημα – «μονά-ζυγά»- θα είναι κερδισμένοι!
Λυπάμαι γιατί, αντί να ξεσκεπαστεί κι αυτή η επιχείρηση απάτης και Εθνικού Διχασμού, διάφοροι δημοσιολογούντες πολιτικοί, αλλά και προσωπικότητες, όπως ο κ. Θεοδωράκης και ο κ. Κασιμάτης, για τους δικούς τους λόγους – όπως έκαναν οι τελευταίοι και το 2010,11- άθελά τους φυσικά, παίζουν το παιχνίδι του κ. Τσίπρα.
Εύχομαι κι ελπίζω, η συγκέντρωση της Κυριακής να είναι ειρηνική και να ματαιώσουν τα πλήθη του λαού, που θα συγκεντρωθεί, το διχαστικό σχέδιο, όχι μόνο του κ. Τσίπρα, αλλά και της άλλης πλευράς.
Με θερμούς χαιρετισμούς και την υπόσχεση ότι την επόμενη φορά θα είμαι πιο σύντομος


Απόστολος Χρ. Κακλαμάνης
πρ. Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων



ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Τηλ.  
2103733970
Fax.  
2103733580
www.apkaklamanis.gr
e-mail: 
ak@apkaklamanis.gr
Διαβάστε περισσότερα »...