Κινηματογραφικό Τμήμα Πολιτιστικού Συλλόγου Αιτωλικού

                             ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ
                                            ΝΕΑ ΤΑΙΝΙΑ

Το ΚΥΜΑ, Του Ντένις Γκανσελ
ΚΥΡΙΑΚΗ 23 & ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ώρα 7 μ.μ.
Αίθουσα Προβολών Club Macucu-Δυτική παραλία Αιτωλικού.
Χορηγοί Επικοινωνίας: EΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΙΧΜΗ - ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ Ι.Π. Μεσολογγίου.

Για περισσότερα επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:
http://aitolikocinema.weebly.com/

Διαβάστε περισσότερα »...

Ενημερωτική εκδήλωση του Εμπορικού συλλόγου Μεσολογγίου

              ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Ι. Π. ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ


………………………..…ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1912…………………………..

Γραφεία: ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ 5 τηλ.26310-25564 2ος όροφος

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ τ. κ. 30200 Αρ. Πρωτ.: 1247  ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ 19/01/2011
                                         
                                             ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Εμπορικός και Βιομηχανικός Σύλλογος Μεσολογγίου στο πλαίσιο των προσπαθειών που καταβάλλει για ενημέρωση των επιχειρήσεων - μελών του, σας προσκαλεί στην Ενημερωτική Εκδήλωση που διοργανώνει, με θέμα:
Παρουσίαση του Προγράμματος του ΕΣΠΑ: «digi-retail» tην Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011 και ώρα 6.30 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Μεσολογγίου.
Σκοπός της Συνάντησης είναι η ενημέρωση του επιχειρηματικού κόσμου για τις δυνατότητες επιδότησής του για αγορά υπολογιστικού εξοπλισμού και ανάπτυξης υπηρεσιών στο internet μέσω των εν λόγω Προγραμμάτων του ΕΣΠΑ. Η παρουσίαση θα γίνει από εκπροσώπους του ΤΕΙ Μεσολογγίου στα πλαίσια της υλοποίησης της συνεργασίας του Εμπορικού και Βιομηχανικού Συλλόγου Μεσολογγίου με το ΤΕΙ Μεσολογγίου.

Διαβάστε περισσότερα »...

Λάβαμε και δημοσιεύουμε..

Πληρώνετε διόδια στη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου;

To κείμενο κάτωθι αρχικά δημοσιεύθηκε στην:
Ιστοσελίδα: Περιοδικό Γαλέρα
URL: http://galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=17

Η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου κόστισε συνολικά 740 εκ ευρώ ή 252 δισ. δραχμές. Από αυτά:
• Το 10% (74 εκ. ευρώ, ή 25 δισ. δρχ.) το έβαλε η κοινοπραξία που την κατασκεύασε και την εκμεταλλεύεται.
• Το 40% (296 εκ. ευρώ – 101 δισ. δρχ.) είναι η συμμετοχή του δημοσίου, δηλαδή το πληρώσαμε εμείς.
• Το υπόλοιπο 50% (370 εκ. ευρώ – 126 δισ. δρχ.) είναι δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με κρατικές εγγυήσεις. Που σημαίνει ότι αν στραβώσει η δουλειά, η τράπεζα θα πάρει τα λεφτά της από το κράτος, δηλαδή από εμάς. Αν δεν στραβώσει, θα τα πάρει από τα διόδια, δηλαδή πάλι από εμάς. (σ.σ.Είδες που θα πάει η σύνταξη κι ο μισθός που σου έκοψαν;)
Βάσει των συμφωνημένων, η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα μέχρι το 2039, δηλαδή επί 35 χρόνια. Από την εκμετάλλευση αυτή, υπολογίζεται ότι θα εισπράξει 1,7 δισ. ευρώ, ή 579 δισ. δραχμές. Αν αφαιρέσει κανείς τα 370 δισ. της τράπεζας, υπολείπονται 209 δισ. για την κοινοπραξία, δηλαδή 8,36 φορές παραπάνω από όσα έβαλε, ή περιθώριο κέρδους 736%.

Δεν είναι κι άσχημα!

Αν το υπολογίσουμε αυτό σε διάστημα 35 χρόνων, προκύπτει εύκολα ότι κάθε χρόνο η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα καθαρίζει περίπου 6 δισ. δηλαδή το ¼ της αρχικής της συμμετοχής στο έργο.

Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.

(σ.σ.ΝΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΥΤΟ: Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.)

Αυτού του είδους οι δουλειές, πριν τις βαφτίσουν «υποδειγματικά αναπτυξιακά έργα», τις λέγανε απλώς «αποικιακές». Και ο βασιλεύς Λεοπόλδος, στο Κονγκό, το 1900, με τέτοιους όρους δούλευε.
Γεννάται λοιπόν το ερώτημα πώς μπορεί κάποιος με αρχικό κεφάλαιο 25 δισ. δηλαδή όσο κοστίζει η κατασκευή ενός ολυμπιακού σταδίου μαζί με τις υπερβάσεις (και λίγο παραπάνω από όσα κατηγορείται ο Νεονάκης ότι κέρδισε στο χρηματιστήριο) να βγάλει σε τέσσερα χρόνια τα λεφτά του και εφτά φορές άλλα τόσα στα επόμενα 31 χρόνια. Η απάντηση είναι απλή: πρέπει να βρεις κάποιον να σου βάλει το υπόλοιπο 90% της επένδυσης, χωρίς καμία αξίωση στα κέρδη. Υπάρχει τέτοιος μαλάκας; Ναι, υπάρχει. Ο Έλλην φορολογούμενος, δηλαδή εμείς.

Από πλευράς του Έλληνος φορολογουμένου, η κατάσταση έχει ως εξής:
• 101 δισ. (δηλαδή όσο η κρατική συμμετοχή) πληρώσαμε στη φάση της κατασκευής και
• 579 δισ. (δηλαδή όσα περιμένουν να εισπράξουν στην 35ετία) πληρώνουμε σε διόδια στην φάση της εκμετάλλευσης.
Αυτό σημαίνει ότι πληρώνουμε 680 δισ. για μια γέφυρα που αποδεδειγμένα στοίχισε 252, δηλαδή πληρώνουμε τη γέφυρα 2,7 φορές παραπάνω από το πραγματικό της κόστος. (Σχεδόν τρεις. Από εκεί πρέπει να βγήκε αυτό που λένε «Τρεις Γέφυρες»). Αυτό το μοντέλο κατασκευής δημοσίων έργων ονομάζεται «Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα» και διαφημίζεται ως ο πλέον σύγχρονος και αποτελεσματικός δρόμος για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Αν η γέφυρα είχε κατασκευαστεί με τις οπισθοδρομικές μεθόδους του προηγούμενου αιώνα, θα μας είχε κοστίσει 252 δισ. και θα την είχαμε αποσβέσει με τους ίδιους ρυθμούς σε 15 χρόνια και τρεις μήνες. Αλλά ακόμα κι αν ο κράτος επέμενε να εισπράττει διόδια επί 35 χρόνια, ώστε να μαζέψει 2,7 φορές την αξία της γέφυρας, έχει κάποια διαφορά να πληρώνεις διόδια στο κράτος και όχι σε κοινοπραξίες εταιρειών. Διότι τα λεφτά που πάνε σε κοινοπραξίες δεν θα τα ξαναδούμε ποτέ, ενώ τα λεφτά που πάνε στο κράτος, όλο και κάποια τρύπα θα μπαλώσουν.

Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος αφελής να αναρωτηθεί γιατί το κράτος, αφού πλήρωσε που πλήρωσε το 40% (296 δισ.) της γέφυρας και δανείστηκε το άλλο 50% (370 δισ.), δεν έδινε και 25 δισ. στην κατασκευάστρια εταιρεία, να φτιάξει τη γέφυρα και να πάει στο καλό, αντί να μας κάθεται 35 χρόνια στο σβέρκο σαν τον Προκρούστη και να εισπράττει διόδια. Αλλά όχι. Διότι τότε η γέφυρα θα ήταν δημόσια επένδυση, πράγμα που γενικώς δεν αρέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και διότι ως δημόσια επένδυση, θα ξέφευγε διαρκώς από τον προϋπολογισμό και από τα χρονοδιαγράμματα, για να μην πούμε ότι πιθανώς να ήταν και ελαττωματική στην κατασκευή της. Αυτό πανηγύριζε ο Λαλιώτης όταν έτρεχε λαμπαδηδρόμος πάνω στη γέφυρα με το σορτσάκι και την ολυμπιακή δάδα: ότι μετά από είκοσι χρόνια εξουσίας, βρήκαν έναν τρόπο να φτιάξουνε το έργο χωρίς να φάνε τα λεφτά σε μίζες (πράγμα που δεν καταφέρανε π.χ. με το Κτηματολόγιο) και ο τρόπος αυτός είναι να μας κοστίζει τρεις φορές πάνω από την αξία του, μόνο και μόνο επειδή κάποιος ιδιώτης έβαλε το 10%. Αληθινά υποδειγματικό αναπτυξιακό έργο.
Αλλά το πιο άσχετο απ’ όλα είναι αυτές οι επικλήσεις στον Χαρίλαο Τρικούπη, που οραματίστηκε τη ζεύξη Ρίου Αντιρρίου για να φέρει την ανάπτυξη στη Δυτική Ελλάδα. Διότι ο Χαρίλαος Τρικούπης δεν οραματίστηκε τη ζεύξη για να περνάνε ΙΧ, που άλλωστε τότε δεν υπήρχαν καν. Την οραματίστηκε για να περάσει το τρένο. Και από τη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου τρένο δεν περνάει, με συνειδητή πολιτική απόφαση, για να μη μειώνει τα περιθώρια κέρδους της κοινοπραξίας που την εκμεταλλεύεται. (Για τον ίδιο ακριβώς λόγο δεν περνάνε λεωφορεία από την Αττική Οδό). Υπ’ αυτήν την έννοια, το όραμα του Τρικούπη όχι μόνο δεν υλοποιείται, αλλά καθίσταται ακόμα πιο ανεδαφικό, αφού πλέον για να περάσει τρένο πρέπει να γίνει υποθαλάσσια σήραγγα – νέοι εργολάβοι, νέος δανεισμός, νέες επωφελείς Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα- ή να το περνάνε απέναντι με το φεριμπότ. ¨Όλ’ αυτά είναι αμφίβολα για τα επόμενα 35 χρόνια, που το πέρασμα βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια, σκληρούς και αποφασισμένους φραγκοφονιάδες, αλλά οι κάτοικοι της υποανάπτυκτης Ηπείρου που περιμένουν το τρένο από την εποχή του Τρικούπη, μπορούν να νιώθουν περήφανοι για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Από τους Κακοήθεις
Διαβάστε περισσότερα »...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνάντηση πραγματοποίησε ο Δήμαρχος Ι.Π. Μεσολογγίου κ. Κατσούλης Παναγιώτης, με τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών και καθηγητή Ιστορίας Νεωτέρου Ελληνισμού κ. Κωνσταντίνο Σβολόπουλο, τη σύζυγο του και γνωστή ηθοποιό κα Κατερίνα Χέλμη, τον Πρόεδρο της Αστρονομικής και Αστροφυσικής Εταιρείας Δυτικής Ελλάδας κ. Παπαναστασίου Ευθύμιο, τον Αντιπεριφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας κ. Υφαντή Νικόλαο που τους συνόδευε, παρουσία του Δημοτικού Συμβούλου κ. Αριστείδη Καβάγια, στην Πινακοθήκη του δήμου.

Στη διάρκεια της συνάντησης, ο Δήμαρχος Ι.Π. Μεσολογγίου κ. Κατσούλης Παναγιώτης έθεσε το ζήτημα της συνεργασίας του Δήμου και της Ακαδημίας Αθηνών, μέσω της εκπόνησης εκπαιδευτικού προγράμματος που να αφορά την Έξοδο των Ελευθέρων Πολιορκημένων και το οποίο μπορεί να οδηγήσει, εκτός των άλλων και στη δημιουργία ενός ψηφιακού δίσκου αναπαράστασης του μεγάλου αυτού ιστορικού γεγονότος. Η πρόταση του κ. δημάρχου συνάντησε την αποδοχή του κ. Σβολόπουλου και συμφωνήθηκαν τα επόμενα βήματα της υλοποίησης της.

Επικοινωνια : typosmesol@gmail.com Tηλ. 26310 55462 Διαβάστε περισσότερα »...

Λάβαμε και δημοσιεύουμε..

Δημόσιοι –Ασφαλείς Αυτοκινητόδρομοι
Όχι στο ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας
Συνέχιση του έργου για το δρόμο Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος –Τσακώνα
Καμία απόλυση των εργαζομένων στο έργο

Είναι σαφές εδώ και χρόνια ότι αποτελεί πολιτική των κυβερνώντων η εκχώρηση του δημόσιου πλούτου σε ιδιώτες κυρίως μέσα από τις Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) ή και με απευθείας ξεπούλημα. Σχεδόν όλοι οι δρόμοι που φτιάχνονται σήμερα γίνονται με βάση τα ΣΔΙΤ, μια πολιτική που φέρνει καταστροφικά αποτελέσματα. Ούτε τα έργα είναι εν πολλοίς ποιοτικότερα ενώ παράλληλα ο λαός πληρώνει πολλαπλές φορές το έργο μέσω των διοδίων που αυξάνουν διαρκώς ενώ σχεδόν ποτέ δεν φεύγουν. Η περίπτωση της Ολυμπίας οδού είναι ένα ακόμα τέτοιο παράδειγμα και μάλιστα με πολλαπλές ιδιαίτερες πτυχές.
Το έργο αυτό χρηματοδοτείται κυρίως (πλειοψηφικά μάλιστα) από το ελληνικό δημόσιο ενώ η κατασκευαστική εταιρία και οι τράπεζες συνεισφέρουν ένα μικρό κομμάτι του συνολικού κονδυλίου. Εντούτοις είναι αυτές που κατά αποκλειστικότητα το διαχειρίζονται όχι μόνο τεχνικά αλλά και διοικητικά. Φτάσανε μάλιστα σε σημείο να μπλοκάρουν ουσιαστικά την συνέχιση του έργου ώστε να εκβιάσουν το δημόσιο ως προς τις πληρωμές. Η κατασκευαστική εταιρία VINCI προχώρησε και σε εκτεταμένες απολύσεις, απολύοντας παράνομα με μιας 26 εργαζόμενους ξεπερνώντας και το νομικό όριο του 5%! Είναι φυσικό ότι αυτή η πολιτική έχει καταστροφικά αποτελέσματα τόσο για του εργαζόμενους στο έργο όσο και για το σύνολο του λαού: οδηγοί σκοτώνονται σε ένα ημιτελές και ατελές έργο, όλοι μας χρυσοπληρώνουμε το δρόμο ενώ παράλληλα κυβερνήσεις – τράπεζες – μεγαλοκατασκευαστικές παίζουν παιχνίδια πάνω στις ζωές μας, η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται.
Απέναντι σε αυτή την κατεύθυνση προβάλουμε την ανάγκη για εθνικοποίηση των τραπεζών και των κοινωφελών επιχειρήσεων και την ανάπτυξη ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα για τα μεγάλα τεχνικά έργα που χρειάζεται ο τόπος. Καταγγέλλουμε τις κυβερνήσεις που εδώ και χρόνια ξεπουλάνε τη χώρα, την κυβέρνηση και την Τρόικα που τσακίζουν τα εργασιακά δικαιώματα, τις μεγαλοκατασκευαστικές –ελληνικές και ξένες – που θησαυρίζουν αδιαφορώντας για τις ζωές μας, το περιβάλλον, τις τράπεζες που την ίδια στιγμή που διασώζονται με τα λεφτά του ελληνικού λαού μπλοκάρουν το έργο για να βγάλουν και άλλα τοκογλυφικά κέρδη.
Απαιτούμε:
 Άμεση συνέχιση του έργου και ολοκλήρωση του με βάση όλες τις αναγκαίες προδιαγραφές
 Επαναπρόσληψη των απολυμένων στο έργο
 Να σταματήσει ο εκβιασμός και η τρομοκρατία των εργαζομένων στο έργο – τήρηση της συλλογικής κλαδικής σύμβασης και όχι επιχειρησιακής όπου επιχειρείται διά αυτού μείωση των μισθών
 Από το νέο Δημοτικό & Περιφερειακό Συμβούλιο να βγάλουν αντίστοιχη δημόσια ανακοίνωση και να απαντήσουν στα παραπάνω.

http://arpa-de.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα »...

Εκπίπτει ο Μπρούμας;

Πληροφορίες αναφέρουν πως ο Βασίλης Μπρούμας, επικεφαλής του συνδυασμού "Μέτωπο Ελευθέρων Δημοτών", εκπίπτει από την εκλογή του ως Δημοτικού Συμβούλου, καθ' ότι ο συνδυασμός του δεν μπήκε καν στον κόπο να πάρει ΑΦΜ και να δημοσιοποιήσει τις εκλογικές του δαπάνες. Θα πληρώσει δε και χρηματικό πρόσιμο που κυμαίνεται μεταξύ 30-100 χιλιάδων Ευρώ. Σύμφωνα μάλιστα με διευκρινιστική εγκύκλιο του Υπουργείου και ειδικώς "επί ψ'λοκοπάν'δων", προβλέπεται πρόστιμο "οροφής". Κατοστάρα δηλαδή... Διαβάστε περισσότερα »...

KINHMΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ -ΝΕΑ ΤΑΙΝΙΑ

Αίθουσα Προβολών - Μusic Club "MACUCU", δυτική παραλία Αιτωλικού
Επόμενη Προβολή: "THANK YOU FOR SMOKING"
- Του Tζέισον Ράιτμαν

Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011, 19.00-21.00 μμ
Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011, 19.00-21.00 μμ.
http://aitolikocinema.weebly.com

Με λιγα λόγια: Μια διασκεδαστική-σάτιρα, μια τολμηρή κωμωδία που βγάζει τη γλώσσα στις καπνοβιομηχανίες, στο υποκριτικό τους marketing και τις δημόσιες σχέσεις τους και κλείνει κατάμουτρα την πόρτα στην "πολιτική ορθότητα" των καιρών μας. Βασισμένη στο best-seller του Κρίστοφερ Μπάκλεϊ, το Thank you for Smoking μας συστήνει τον Kύριο Νικ Νέιλορ, τον γοητευτικό, πανέξυπνο, δημοσιοσχετίστα της βιομηχανίας του τσιγάρου, που από τη μία πλευρά δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα και υπερθεματίζει...τα αγαθά του καπνίσματος, ενώ από την άλλη προσπαθεί να αποτελέσει πρότυπο για το 12χρονο γιο του. Στο δρόμο του θα συναντήσει τους "συναδέλφους" του από άλλες βιομηχανίες, του αλκοόλ (Μαρία Μπέλο), των όπλων (Ντέιβιντ Κέσνερ), ένα φανατισμένο εισαγγελέα του αντικαπνιστικού αγώνα (Γουίλιαμ Μέισι), τον ετοιμοθάνατο βαρόνο της καπνοβιομηχανίας (Ρόμπερτ Ντιβάλ) και την αποφασισμένη δημοσιογράφο (Κέιτι Χολμς). Τα λεφτά είναι πολλά, η διαπλοκή μεγάλη και ο Νικ βαθια χωμένος μέσα της. Όταν πέφτει θύμα απαγωγής, απειλούν να του χορηγήσουν μια θανατηφόρα δόση νικοτίνης και να αποκαλύψουν τη σχέση του... "Αραγε ο Νικ θα βρει πάλι τρόπο να ξεγλιστρήσει?

Μια ταινία με πολύ ίντριγκα, πολύ πλάκα, πολύ... κάπνα και ένα αξιοζήλευτο καστ!!!

Ο γιος Ράιτμαν καταφέρνει να αγγίξει καυτά διλήμματα περί ελευθερίας και προστασίας του καταναλωτή, διατηρώντας τη φρεσκάδα της γενιάς του σε μια γνήσια σατυρική κωμωδία.
σκηνοθεσία Τζέισον Ράιτμαν (γιος του σκηνοθέτη Ίβαν Ράιτμαν) Διαβάστε περισσότερα »...

Πού το πάει ο Γιώργος το 2011…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου
Εξαιρετικό από το Press.gr
Οι παρακάτω σκέψεις βασίζονται σε δύο πεποιθήσεις, οι οποίες αποτελούν μάλλον κοινό τόπο πλέον σ’ όσους Έλληνες επέτρεψαν στον εαυτό τους να στοχαστεί λίγο περισσότερο πάνω στην πολύμορφη κρίση που πλήττει την χώρα: (α) Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ήρθε για να λύσει προβλήματα, αλλά για να προβληματοποιήσει σ’ ένα διαφορετικό πλαίσιο τις οικονομικές, διεθνείς και υπερεθνικές σχέσεις της χώρας και (β) να διαμορφώσει τις συνθήκες ώστε η χώρα να αποτελέσει το βασικό πιόνι της ελίτ που επιχειρεί να μανουβράρει την παγκοσμιοποίηση προς ένα συγκεκριμένο διεθνές μοντέλο ηγεμονίας που θεμελιώνει την ισχύ της λεγόμενης «uni-multipolarity», η οποία έτεινε να αμφισβητηθεί έμμεσα αλλά ουσιαστικά, κυρίως από την Κίνα, την Γερμανία και την Ρωσία.
Με δύο λόγια η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου μετέτρεψε τον εαυτό της στο βασικό πιόνι εκείνων που δεν επιθυμούν να καταστεί η Ευρώπη ένας αυτόνομος πόλος ηγεμονίας στον κόσμο. Δεν έχει καμία σημασία αν ο κ. Παπανδρέου προφασιστεί «κλίμα ανωμαλίας» στην χώρα μας και καταφύγει σε εκλογές. Πολλά γεγονότα έχουν ήδη δρομολογηθεί και η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί να λάβει αποφάσεις εθνικού χαρακτήρα, οι οποίες θα… ανατρέπουν σε θεσμικό επίπεδο το status quo στην περιοχή. Ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ φρόντισε να μετατρέψει σε κρίση δανεισμού την σοβαρή δημοσιονομική κρίση που έπληττε την χώρα, εγκλωβίζοντας παράλληλα πολιτεία και κοινωνία σε ένα ελεεινό «προσωρινό μηχανισμό», ο οποίος ήταν σαφές ότι θα κατέληγε σε κοινωνική και οικονομική απορύθμιση, ύφεση, ανεργία και διόγκωση του δημόσιου χρέους. Σήμερα με απόλυτη «ειλικρίνεια» – σπάνια για κυβερνητικό εκπρόσωπο – ο κ. Γιώργος Πεταλωτής, που πήγε στην Τουρκία για σκι, δήλωσε: «Ως χώρα βιώνουμε μια βαθιά κρίση, προχωράμε στο να την ξεπεράσουμε. Πιστεύω ότι θα αποτελέσει αφορμή το να κάνουμε με τους γείτονές μας καινούργιες και καλύτερες συνεργασίες». Δεν θα έπρεπε να απορεί κανείς πώς η ελληνική κρίση θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για την σύσφιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αν γνώριζε ότι εδώ και αρκετό διάστημα μεταξύ Ουάσιγκτον, Νέας Υόρκης και Λονδίνου έχει ωριμάσει η ιδέα μιας Βαλκανικής Συνομοσπονδίας (Τουρκία, Βουλγαρία, Ελλάδα, ΠΓΔΜ, Αλβανία + Κόσοβο).
Το σχέδιο αυτό κυκλοφορεί ευρύτερα στην βόρειο και δυτική Ευρώπη, το γνωρίζουν ασφαλώς οι Ρώσοι, οι Βρυξέλλες και μάλλον όλοι οι άμεσα ή έμμεσα ενδιαφερόμενοι. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται το προσκήνιο, αλλά κυρίως το παρασκήνιο στις τρέχουσες σχέσεις μας με την Τουρκία, η υπόθεση των αγωγών, η φιλολογία περί υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, το timing στο σκοπιανό, η πρακτική στις παρενοχλήσεις στρατιωτικού χαρακτήρα στην περιοχή, ο τραγέλαφος και η φημολογία για τα εξοπλιστικά και πολλά άλλα … ακόμα και η επικείμενη επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου στην Ουάσιγκτον, σε κάποιο βαθμό ασφαλώς. Εάν πειστεί και η Γαλλία, καθώς η Γερμανία δεν φαίνεται να έχει σημαντικές αντιρρήσεις – μια και οι προτεραιότητές της είναι να διατηρηθεί ισχυρό το ευρώ, υψηλή η ανταγωνιστικότητά της και δυναμική η παραγωγικότητά της – τότε τα πράγματα θα κινηθούν ταχύτατα εντός του 2011, μέσω τετελεσμένων που θα οδηγήσουν την Ελλάδα να κάνει ένα βήμα που θα την απομακρύνει από τις κεντροευρωπαϊκές δυνάμεις και δύο βήματα προς την αγκαλιά της Τουρκίας, τα οποία θα εμφανιστούν, ασφαλώς, ως συμφέρουσες επιλογές για να απεξαρτηθεί η χώρα από τους «δυτικούς δυνάστες» της. Πρόκειται, δηλαδή, για την ένταξη της Ελλάδας και των υπολοίπων Βαλκανικών χωρών που ανέφερα, στην ζώνη χαλαρής ηγεμονίας της Τουρκίας, η οποία μέσω αυτής της οδού θα εισέλθει στην ΕΕ, δίχως να ενταχθεί επίσημα για τα επόμενα χρόνια τουλάχιστον σε αυτήν. Έτσι διαμορφώνεται ένα γεωπολιτικό «sub-region» μεταξύ Ρωσίας, Κίνας και ΕΕ, που ουσιαστικά θα αποτελεί οργανικό τμήμα της τελευταίας, αλλά υπό την αυξημένη επιρροή της Τουρκίας και την καθοριστική παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα. Στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου θα επιλυθεί αναγκαστικά και το κυπριακό μέσω ενός μεταβατικού μηχανισμού «power – sharing» για τις δύο κοινότητες και θα αλλάξει εντελώς το καθεστώς του Αιγαίου και ευρύτερα της ανατολικής Μεσογείου. Σε ότι αφορά στο Αιγαίο, θα υπάρξει η πρόνοια ώστε ανατολικά του 25ου μεσημβρινού να ουδετεροποιηθεί η κυριαρχία στα ελληνικά νησιά. Αυτό σημαίνει ότι τα ήδη ελληνικά νησιά και όχι ασφαλώς οι «γκρίζες ζώνες» κατά ΝΑΤΟ, θα συνεχίσουν να βρίσκονται υπό ελληνική διοίκηση, αλλά θα είναι απολύτως αποστρατικοποιημένα και δεν θα απολαμβάνουν ορισμένων δικαιωμάτων εθνικών περιοχών στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, όπως είναι για παράδειγμα η (νομική) υφαλοκρηπίδα. Όλα αυτά προϋποθέτουν μία νέα συνθήκη για την περιοχή, η οποία μπορεί να δημιουργηθεί με πολλούς τρόπους. Νομίζω ότι σε αυτό το κρίσιμο σημείο βρίσκονται οι ουσιαστικές διαβουλεύσεις μεταξύ όλων των εμπλεκομένων μερών αυτή την περίοδο κι έτσι εξηγείται η πολιτική «μαστίγιο και καρότο», που ακολουθούν οι γείτονες. Μη σας φαίνεται περίεργο, αλλά οι συζητήσεις αυτές που άνοιξαν διάπλατα επί Γιώργου Παπανδρέου για να κλείσουν με την επόμενη κυβέρνηση, σχετίζονται απολύτως με την τελική διευθέτηση της διαφοράς της Αθήνας με τα Σκόπια, σ’ ότι αφορά σε μία πλειάδα ζητημάτων που άπτονται αυτού που συνηθίσαμε να αποκαλούμε «το ζήτημα της ονομασίας της γείτονος».
Άρα το 2011 θα είναι σε κάθε περίπτωση η κρισιμότερη χρονιά για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και του ελληνισμού μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πλέον η οικονομική κρίση που επέφερε το καθεστώς, μεταβλήθηκε σε κοινωνική κρίση, η οποία σε λίγο θα εμφανιστεί ως εθνική κρίση, ώστε να υπάρξει δυνατότητα πολιτικών διευθετήσεων που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα, που επιδιώκουν να χειραγωγήσουν την ελληνική κοινωνία για τις επόμενες δεκαετίες. Το πώς θα περάσουμε από την κοινωνική στην εθνική κρίση, αυτό ενδεχομένως να το γνωρίζει ο πρωθυπουργός, οι έμπιστοι σύμβουλοί του και ενδεχομένως πολιτικοί συνοδοιπόροι του σε αυτήν την περιπέτεια, όπως είναι το πατριδοκάπηλο ΛΑΟΣ (δείτε τις τελευταίες δηλώσεις Πάγκαλου, όπου χαρακτηρίζει το ΛΑΟΣ ως τον πιο σοβαρό συνομιλητή). Ενδεχομένως και άλλοι, οι οποίοι επιδιώκουν εκλογές με λίστα και ανάδειξη μίας κυβέρνησης ευρύτερου συνασπισμού, όπου θα χωρούν όλοι οι «καλοί» του καθεστώτος. Το δυστύχημα γι’ αυτούς είναι ότι πλέον τα βήματά τους τούς προδίδουν. Και το ακόμη μεγαλύτερο δυστύχημα είναι ότι οι πολιτικές δυνάμεις που δεν εμπλέκονται σ’ αυτά τα παιχνίδια, περί άλλων τυρβάζουν, ανίκανες να οργανώσουν αμέσως ένα σχέδιο εναλλακτικής ηγεμονίας που θα αμφισβητήσει αποτελεσματικά αυτούς που σχεδιασμένα αποσταθεροποιούν την χώρα για να συνεχίσει να υπάρχει και αύριο το υφιστάμενο καθεστώς.
Υ.Γ. Σε αυτό το σύντομο σημείωμα που προβλέπει την σχεδιασμένη επίκληση εθνικών απειλών, πέραν των οικονομικών, ώστε το καθεστώς να δρομολογήσει εξελίξεις για το συμφέρον του και επ’ ωφελεία των κέντρων που ελέγχουν την σημερινή διάσταση της παγκοσμιοποίησης, δεν υπάρχουν αξιολογικές κρίσεις, με την στενή έννοια. Μη γνωρίζοντας τι συζητείται επιμέρους για το περιεχόμενο του τουρκικού «sub-region», δεν μπορώ να προδικάσω τι συμφέρει και τι δεν συμφέρει την Ελλάδα. Αυτό που σίγουρα δεν την συνέφερε σε καμία περίπτωση, ήταν να ανοίξουν αυτά τα ζητήματα σήμερα και με δεδομένη την πολυεπίπεδη και πολύπλευρη κρίση που επέφερε στην χώρα το καθεστώς και την κατάσταση που επικρατεί στο πολιτικό σύστημα και την κυβέρνηση που λειτουργεί υπό την διακυβέρνηση της τρόικας. Ίσως ο πρωθυπουργός να αποδειχθεί το 2011 η χειρότερη περίπτωση που μπορούσε να μας τύχει την χειρότερη στιγμή!
Διαβάστε περισσότερα »...

Περί μνημονίου και απεργιών

Βιώνουμε σήμερα την πλήρη απαξίωση του κρατικού συνδικαλισμού, (ο οποίος μας κοστίζει πάρα πολλά) και αυτό είναι πολύ καλό. Με δεδομένο όμως πως στον ιδιωτικό τομέα ο συνδικαλισμός έχει εκλείψει παντελώς, και οι όποιες απεργίες αντιμετωπίζονται εχθρικώς από την κοινωνία και τα ΜΜΕ, είναι πρόβλημα. Ωστόσο, η ήττα του κρατικού συνδικαλισμού, ελλείψει συνδικαλισμού στον ιδιωτικό τομέα, μας οδηγεί σε παράδοση άνευ όρων.
Σε λίγο οι κοινωνικές ομάδες δεν θα έχουν την παραμικρή δυνατότητα άμυνας… Το μνημόνιο, για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, είναι μια δέσμη δημοσιονομικών μέτρων αλλά και πρόγραμμα βίαιου μετασχηματισμού της κοινωνίας και της οικονομίας, με βάση πάντα τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις της Ευρώπης. Το γεγονός ότι περιέχει επιβεβλημένες αλλαγές, που έπρεπε να έχουν εφαρμοστεί από τα χρόνια του πρώιμου σοσιαλισμού, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα του μνημονίου. Σήμερα αποδομείται βιαίως ο εκτεταμένος μικροϊδιοκτητικός τρόπος παραγωγής και καταστρέφονται τα μικρομεσαία στρώματα, δηλαδή η ραχοκοκκαλιά της οικονομίας μας. Τότε γιατί ο Γιωργάκης έμπασε το ΔΝΤ από το μαλακό υπογάστριο της Ευρωζώνης και σήμερα (6/1/2011) μας λέει από το Παρίσι, σε συνέδριο προβληματισμού για το μέλλον της καπιταλιστικής οικονομίας, πως οι πολιτικές του ΔΝΤ είναι λάθος για την περίπτωσή μας και οδηγούν σε μεγάλη ύφεση; Διαβάστε περισσότερα »...

Πρακτορεύσεις

Ω Έλληνες!! Έπρεπε να δημοσιευτούν τα αρχεία της Αμερικής για να μάθουμε ποιος πρακτορεύει και πώς; Μα το Μητσοτακέικο πρακτορεύει τις ΗΠΑ από το 1965. Οι άλλοι μπήκαν στο νόημα αργότερα και φυσικά συνεχίζουν. Δεν πήρατε χαμπάρι ότι έγινε ανασχηματισμός μόνο και μόνο για να επιβάλλουν στον «Βούδα της Ραφήνας» την Δημαρχέσσα ως Υπουργό Εξωτερικών; Είναι φανερό ότι η συγκυρία είναι ατυχής για την κυρία Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου. Με τις τελευταίες αποκαλύψεις θα μπορούσε να αντιμετωπίσει, αν υπήρχε κράτος φυσικά, ακόμα και την εσχάτη των ποινών!!!
Διαβάστε περισσότερα »...